Drodzy Czytelnicy!
Na naszej stronie zamieszczamy teksty różnych autorów, tak „z pierwszej ręki” jak i przedruki, traktujące o najistotniejszych problemach Polski i świata. Kluczem doboru publikowanych treści, nie jest zgodność poglądów Autorów publikacji z poglądami USOPAŁ, lecz decyduje imperatyw ważności tematu. Poglądy prezentowane przez Autorów tekstów, nie zawsze podzielamy. Uznając jednak, że wszelka wymiana poglądów i wiedzy, jest pożyteczna dla życia publicznego - prezentujemy nawet kontrowersyjne opinie, pozostawiając naszym czytelnikom ich osąd - USOPAŁ.
Home Publicystyka Ustawa „447”

Ustawa „447”

F80

Tak się jakoś składa, że kiedy nasilają się zagrożenia dla Polski ze strony „Holocaust industry” to tylko niektóre media i nieliczni publicyści mają odwagę przestrzegać i zabierać na ten temat głos. Tak jest i dzisiaj, kiedy jak wszystko na to wskazuje tylko jeden podpis prezydenta Donalda Trumpa dzieli nas od wejścia w życie ustawy Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) mówiącej o „Sprawiedliwości dla ocalonych, którym nie zadośćuczyniono” i nazywanej w skrócie „ustawą 447”. Będzie to z punktu widzenia Polski bardzo niebezpieczne narzędzie przekazane w ręce żydowskich organizacji, które domagają się od Polski zadośćuczynienia, a w mówiąc kolokwialnie idą na rympał i chcą wyłudzić od nas 65 mld dolarów.

            Jestem przeciwnikiem podejmowania tego tematu z pozycji, Olaboga, nie wytrzymam /Wszyscy majom, a jo ni mom. Jeżeli istnieje poważne zagrożenie to trzeba stawić mu odważnie, a przede wszystkim mądrze czoła bez histerii i lamentów, które przecież słyszy tak zwana zagranica. Wysuwającym roszczenia organizacjom żydowskim trzeba jasno uświadomić, a jak przyjdzie potrzeba mocno wbić do głów, że zawsze na końcu drogi do takich roszczeń znajduje się sprawca, czyli Niemcy. Polska relatywnie rzecz biorąc była największą ofiarą drugiej wojny światowej, a my Polacy nie jesteśmy rasistami i nie dzielimy naszych ofiar ze względu na pochodzenie etniczne czy wyznawaną religię. W myśl obowiązującej w II RP konstytucji wszystkie ofiary niemieckiego najeźdźcy i okupanta, czyli te sześć milionów zabitych i pomordowanych to byli równi w prawach i obowiązkach polscy obywatele i to właśnie środowiska żydowskie zaangażowane w „przemysł Holokaustu” sprytnie stosując kryteria rasowe podzieliły polskie ofiary na obywateli Polaków i „obywateli Żydów”.

            Polska występując do niemieckiego państwa o reparacje wojenne powinna z całą mocą podkreślać, że domaga się zadośćuczynienia za wszystkie straty poniesione przez Polskę i Polaków, czyli także za te sześć milionów polskich ofiar niemieckiego bestialstwa                           i ludobójstwa. Środowiska żydowskie muszą w końcu zrozumieć, że jeżeli chcą cokolwiek zyskać to będzie to możliwe tylko w ramach reparacji, które Niemcy wypłacą Polsce, bo te według różnych szacunków 2,7-2,9 mln wymordowanych Żydów, o których upominają się żydowskie organizacje i żądają za nich pieniędzy to obywatele polskiego państwa, którzy innej ojczyzny nie mieli, bo przecie państwo Izrael powstało dopiero w 1948 roku. To wszystko oznacza, że „Przemysł Holokaustu” powinien mocno zaangażować się po stronie Polski, zatrudnić najlepsze kancelarie prawnicze oraz mocno naciskać na arenie międzynarodowej na to żeby sprawca zadośćuczynił w końcu swojej największej ofierze, Polsce.

            Republika Federalna Niemiec jest prawnym następcą zbrodniczej III Rzeszy Niemieckiej zaś Żydzi i Polacy byli ofiarami tego totalitarnego państwa. W przypadku, kiedy sprawca, albo jego prawny następca jest znany zaś jedna z jego ofiar żąda zadośćuczynienia od drugiej ofiary tegoż sprawcy, można śmiało mówić o chorobliwej żądzy zysku za wszelką cenę, która to żądza zabija elementarne poczucie sprawiedliwości i uczciwości oraz świadczy o kompletnym moralno-etycznym upadku. W takim przypadku trzeba przemówić językiem zrozumiałym dla upadłego i powiedzieć mu patrząc prosto w oczy, że jeżeli cokolwiek dostanie to tylko w przypadku jeżeli Niemcy wypłacą Polsce należne reparacje, które przy uwzględnieniu samych tylko strat materialnych przekraczają jeden bilion dolarów. Innej puli na zaspokojenie żydowskich roszczeń nie było, nie ma i nigdy nie będzie. I z uporem maniaka przy każdej okazji trzeba środowiskom żydowskim wbijać w głowy, że w cywilizowanym świecie obowiązuje zasada odpowiedzialności sprawcy, a nie ofiary.               

Autor: Mirosław Kokoszkiewicz

 

Spanish


Wersja hiszpańska

Nasze teksty

Prev Next

Ustawa „447”

F80 Tak się jakoś składa, że kiedy nasilają się zagrożenia dla Polski ze strony „Holocaust industry” to tylko niektóre media i nieliczni publicyści mają odwagę przestrzegać i zabierać na ten temat...

Administrator - avatar Administrator 03 Lut 2018 Hits:178 Publicystyka

Read more

Orędzie premiera Morawieckiego dot. kryz…

F79 Nasz naród został naznaczony ogromnym cierpieniem podczas II wojny światowej. Cały kraj był pod niemiecką i sowiecką okupacją. Praktycznie każda polska rodzina opłakiwała stratę swoich najbliższych. Polska była pierwszą ofiarą...

Administrator - avatar Administrator 03 Lut 2018 Hits:97 Publicystyka

Read more